Eerste ‘kantoordag’

 

Na een supergaaf bezinningsweekend op Vlieland, nu mijn eerste kantoordag. In Harderwijk ga ik verder met het inrichten van mijn werkhokje op zolder. Wie mij volgt heeft al gelezen over mijn worstelingen met de bureaustoel. En dat het uiteindelijk toch gelukt was om van de tientallen onderdelen een zitmeubel op wieltjes te fabriceren…… Tenminste, dat dacht ik…..

Nadat Bernard me afgezet had (we kwamen vanmorgen met de boot vanuit Vlieland), maakte ik een bakkie koffie en ging naar boven. Ik had mezelf voorgenomen de computer van Robin te installeren en hier het softwarepakket op te zetten dat ik ga gebruiken om teksten uit te schrijven (bijbaantje). De pakket kan namelijk niet op mijn Mac en hij had een computer met Windows. Afijn, met allerlei spullen aan de armen geregen en in mijn hand dat kopje koffie, lukte het me om drie trappen op te lopen. Best knap als je bedenkt dat de laatste eigenlijk niet meer is dan een veredelde ladder. Het is de moeite waard, want ons zolderkamertje is een heerlijk warm plekje met uitzicht op de klokkentoren op de grote markt van Harderwijk.

Ik plofte al hijgend in de bureaustoel en toen gebeurde het….. Op het moment dat ik mijn achterwerk in de stoel liet vallen, zakte ik rechts een heel stuk verder naar beneden. Mijn linkerbeen ging omhoog om de balans te houden en slechts door mijn enorm alerte reactievermogen (ahum) lukte het me de koffie in het kopje te houden. Ik ontkwam er niet aan om de stoel op de kop te zetten om alsnog te proberen de twee ontbrekende schroeven erin te krijgen. De stoel is net nieuw maar nu al uit fatsoen, dus ik moest behoorlijk mijn best doen, maar …. het is gelukt!

Op naar het volgende klusje, het installeren van genoemde software. Even een recapitulatie van de gebeurtenissen. Computer Robin aansluiten…. de plakkende toetsen schoonmaken….. internet testen…. geen wifi…..schijfje in dvd spelen….. doet het niet. Laptop Robin dan maar….. er ontbreekt een toets…. nou ja, dat is niet zo erg…. hij maakt geluid alsof hij opstijgt….. ook overkomelijk….. microfoonaansluiting doet het niet (heb ik ook nodig voor mijn opdracht)….. pfffff, ik word langzaam GEK!!

Verslagen kijk ik naar mijn scherm. Oftewel naar drie schermen. Ik pak nog maar een kop koffie. Wat nu? Ik besluit dat het mooi geweest is zo. Dat geknooi met vooroorlogse apparatuur is nu klaar. Ik doe mijn jas en schoenen aan en loop naar de computerwinkel. Ik uit mijn frustraties en daar weet de verkoper wel raad mee…. Na 10 minuten loop ik de winkel weer uit met een nieuwe laptop, printer, office 365 pakket en (gratis) draadloze muis.

Eind goed, al goed zou je denken…. en dat hoop ik dan maar…. op dit moment zie ik een bolletje heel hard ronddraaien tijdens het installeren…. maar dat duurt nu al wel heel lang…

Was toch wel handig, dat je computer het op het werk ‘gewoon’ deed… en dat je anders ‘gewoon’ de helpdesk kon bellen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s