The Family Tree (Venice)

Gisteren een mooi gesprek gehad over verwerken. Dit lied helpt, maar het is een illusie om te denken dat je het verlies van een kind ooit helemaal hebt ‘verwerkt’. Dus af en toe pak ik mijn rouwmomentje. Zoals nu door te luisteren naar The Family Tree. Prachtig en ontroerend.

Branches in the wind, still standing here together
One more storm to weather, we’ll get through it yet
So we’re gathered here, holding on to each other
To let go of another one we won’t forget

Now as we say goodbye, to one of our own
We may be lonely, but we’re not alone
Though the leaves will fall, and the tears will flow
May it always comfort us to know, the family tree will always grow

Father down to son, mother to daughter
Thicker than water, we are made of this
From the earth we rise, to the Earth returning
We keep a candle burning for the ones we miss

And when we say goodbye, to one of our own
We may be lonely, but we’re not alone
Though the leaves will fall, and the tears will flow
May it always comfort us to know, the family tree will always grow

Stronger than the wind can blow
The family tree will always grow

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s