Killerbody 2.0

Wie mij al langer volgt weet dat ik begin dit jaar een blog schreef over mijn streven naar een Killerbody. Ik beloofde dat mijn mollige lijf de 2,5 kilo die ik er aan had gegeten weer snel kwijt zou zijn….. Krap een jaar later moet ik helaas bekennen dat er nog 2,5 kg bijgekomen is…….

Voor mama

Een moeder zoals jij, die zie je maar heel zelden. Zo lief en zo begaan, bij alles wat je doet.

Dag Sjoko…

Wanneer ik de deur van de trapkast opendoe overvalt me een gevoel van heimwee. In de hoek onder de trap staat de bench van Sjoko en op één van de planken staat zijn zak met voer en de beloningsbrokjes. Waarom vullen bij die aanblik mijn ogen zich met tranen?

Dress to impress…

Ik ben in een opperbeste bui. Lekker geslapen, mijn lief uitgezwaaid en een relatief rustig dagje voor de boeg. Eerst ga ik thuis beginnen met de was, afwas en het verdere huishouden. Zo’n gietvloer is prachtig maar je ziet er alles op. Met name modderige hondenpoten….. Morgen krijg ik een zakelijke delegatie op bezoek dus…

Wet, wet, wet

Sinds een maandje of twee heb ik samen met mijn vriendinnetje een jaarkaart voor de sauna. In Zwolle is Sauna Swoll gehuisvest en omdat we niet zo ver willen rijden iedere keer hebben we voor deze sauna gekozen. Een keer of drie per week zijn we dus te vinden in ons evakostuum tussen alle andere…

Geluk 2.0

Het is al weer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog schreef. Gelukkig heeft dit een hele goede reden……. de liefde…….  Een kleine vier maanden geleden komt mijn nieuwe liefde ineens op mijn pad. Zo op het eerste gezicht een stoere Alpha man, compleet met sigaret, norsige blik en markante vierkante kaaklijn. Een beetje…

The Family Tree (Venice)

Gisteren een mooi gesprek gehad over verwerken. Dit lied helpt, maar het is een illusie om te denken dat je het verlies van een kind ooit helemaal hebt ‘verwerkt’. Dus af en toe pak ik mijn rouwmomentje. Zoals nu door te luisteren naar The Family Tree. Prachtig en ontroerend. Branches in the wind, still standing…

Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw

De titel van dit blog verwijst naar een liedje dat ik vroeger zong op de zondagschool. De tweede regel was: ‘De hemel en de aarde’, maar zover wil ik nu ook weer niet gaan :-). Dat er echter een heleboel nieuws te melden is, dat is een feit. Dat kan ook niet anders als je…

Zonder geheugen geen paspoort

Normaal ben ik niet zo’n tassenfreak maar om de één of andere reden heb ik de afgelopen tijd al een stuk of 5 exemplaren aangeschaft. Omdat een mens nu eenmaal meestal maar één tas tegelijk gebruikt zou je kunnen veronderstellen dat ik nu ook wel een paar oudjes kan weggooien. Toch kost het me moeite…

Home sweet home?

In de afgelopen drie jaar is Vlieland mijn thuis geweest. We doken in 2014 een avontuur in en kochten een mooi huis in de Dorpsstraat. We verbouwden het en maakten er ons eigen paleisje van.

Zing, vecht, huil….

Het valt me op dat ik de afgelopen weken een bovengemiddeld aantal keren het liedje van de titel van deze blog hoor. Ramses werd vertolkt door een middelmatig doch enthousiast koortje op de lentemarkt in Hattem, kwam via de radio bij me binnen en gisteren op Koningsdag mocht ik een wervelende versie tot me nemen…

Hoop doet leven

Na een iets te gezellig logeerpartijtje zit ik hier een beetje brak op de bank. Onder mijn dekentje lig ik de gevolgen van een eerder opgedaan virusje uit te zieken. Nadat ik de hele week getracht heb met allerlei huismiddeltjes het ziek worden te voorkomen, is het dan nu toch echt klaar. Mijn energie is tot een nulpunt…