Regelmatig ga ik shoppen met mijn moeder. Ook al is ze 87 jaren jong, ze geniet nog steeds van een rondje door de stad en een drankje op het terras. Ik ook, dus samen trekken we er elke week wel een keer op uit.

Zo ook vanmorgen. Omdat ik vanmiddag nog een zangsessie heb (ik werk als Zorg-Zangeres), stond ik al om 10 uur voor haar appartement. Heerlijk rustig was het nog in de winkelstraten van Zwolle. Fijn, want zo konden we ongestoord snuffelen in de rekken met kleding. We hebben er een sport van gemaakt om in de duurdere winkels te kijken wat er zoal in de mode is, om vervolgens in de voordeelshops te kijken of we de look voor weinig eurootjes kunnen kopiëren. En dat lukt meestal vrij aardig, al zeg ik het zelf :-).

De vorige keer dat we gewinkeld hebben, scoorden we bij Intimissimi 4 shirtjes. Het was 4 voor de prijs van 3, dus we kozen er beide 2 uit. Helaas bleek al snel dat 3 van de 4 shirtjes een draaimouw hadden. Voor de mannen onder de lezers, dat betekent dat de mouw, die nogal strak om de arm zit, tijdens het dragen gaat draaien. Je ziet dan de naad gedraaid om je arm lopen, en dat hoort niet. Snappie?

Ik had me er al mee verzoend dat een koopje niet altijd perfect is, maar nee, dan moet je mijn moeder hebben…..

Ik: ‘Mam, niet in de winkel gaan klagen hoor, dan schaam ik me dood.’

Ma: ‘Neeeeee, dat doe ik niet hoor, ben je gek.’

Ik: ‘Oke, dan wil ik daar nog even heen, want ik heb nog andere shirtjes gezien, die ook in de aanbieding waren.’

Wij daarheen. Ik loop meteen door naar achteren om te vragen naar die shirtjes die ik nog wilde hebben. Zie ik mijn moeder ineens in gesprek met een andere verkoopster. Vlakbij het rek met de shirtjes die we eerder gekocht hadden. Ik heb goede oren, dus ik hoorde haar zeggen: ‘Hebben jullie weleens klachten gekregen over deze shirtjes?’ De verkoopster voelde meteen nattigheid en zei: ‘Heeft u een klacht mevrouw?’ ‘Nou…. ‘ antwoordde mijn moeder weifelend, terwijl ze keek of ik in de buurt was, ‘De mouwen draaien.’ Zo, het hoge woord was eruit. Ma had toch haar zin. Gelijk heeft ze ook, een mouw hoort niet te draaien. Alleen ben ik zo conflictmijdend als een teddybeer, dus ik had er niks van gezegd. Best stoer eigenlijk van ma, nu ik er zo over nadenk.

Lang verhaal kort, we hadden geen bonnetjes meer, de shirtjes zijn in gebruik genomen en gewassen, de labels zijn er zelfs afgeknipt en toch krijgen we nieuwe shirtjes. Heeft mijn moeder toch maar mooi voor elkaar gebokst. Trots op je ma!

Liefs,

Miranda