Ik leef en ik spring, ik huil en ik lach,

verlost van een onbeschrijflijk juk.

Ik laat los, ik vergeef en leg elke dag,

een nieuw stukje aan mijn puzzel van geluk.

 

Stukjes liefde, pijn, trots en tranen,

er komt echt van alles in voor.

Het heeft mij gevormd tot de vrouw die ik ben,

een vrouw die veel won en soms verloor

 

Hoe zie ik mezelf in die puzzel van geluk?

Hoe ga ik er verder aan bouwen?

De tijd zal het leren, ik beweeg gewoon mee.

Wat er ligt geeft voldoende vertrouwen.