Overal waar wij zijn

Iedereen heeft zo zijn eigen herinneringen aan verjaardagen. Mooie momenten, waarbij je vaak omringd bent door mensen die van je houden. Dat hoort nu eenmaal bij het vieren van het feit dat je weer een jaartje ouder bent geworden.

Je zou kunnen zeggen: ‘Waarom vieren dat je ouder wordt, is dat iets om te vieren? Willen we niet juist allemaal jong blijven?’ Oké, dat is natuurlijk waar. We doen er alles aan om fit te blijven en er zo goed mogelijk uit te blijven zien. Maar er is een andere reden om je verjaardag niet zomaar voorbij te laten gaan. Niet dat je ouder bent geworden, maar dat je weer een jaar hebt mogen leven is een feestje waard. Het is niet voor niets dat je eerst een jaar geleefd hebt, voordat je je eerste verjaardag viert. Dat dit iets is om dankbaar voor te zijn, dat beseffen we vandaag des te meer.

Robin had vandaag zijn eenendertigste levensjaar afgesloten. Wat hij dit jaar te vieren had gehad, daar kunnen we alleen maar naar gissen. Misschien had er een kleine koter van hem rondgelopen. Of had hij zijn klusgarage omgebouwd tot feestschuur. Met veel bier en chips natuurlijk. We weten het niet. Wat we wel weten is wat hij vierde toen hij nog leefde. Op welke herinneringen hij terugkeek wanneer hij met een grote grijns zijn biertje omhoog hield om te proosten op het leven.

Zoals die keer dat we op zijn verjaardag in Oostenrijk waren. Nee, geen bier dit keer. De hotelbaas bracht bij het ontbijt een taartje met brandende kaarsjes. Het was 6 januari 2013 en we waren op vakantie. Ieder jaar gingen we in de Kerstvakantie wintersporten. Robin was een uitstekend snowboarder, hoewel het jaar ervoor een harde val ervoor zorgde dat hij meer op zijn kamer verbleef dan op de piste. Wes zei nog: ‘Maak eerst snelheid, dat gaat fout zo,’ maar Robin was, zoals wel vaker voorkwam, weer eens een tikkeltje overmoedig. Dit jaar moest het dus allemaal goed gaan. En dat ging het, het was een topvakantie. Robin en Wes hebben zelfs de piste een dag onveilig gemaakt in een roze en groen berenpak en een grote krullenpruik die de King of Soul niet zou misstaan. Ze spraken af dat ze er een traditie van gingen maken om elk jaar één dag geheel verkleed de witte bergen te betreden. Het was onze laatste wintersportvakantie samen.

Ook dichter bij huis wist Robin van sneeuw altijd een feestje te maken. Zijn vrienden herinneren zich nog de keren dat hij bij de Hessenpoort een slee achter de auto bond om vervolgens, wanneer de passsagiers op de slee hadden plaatsgenomen, een rondje te rijden. Net zolang tot ze gillend in de sneeuw vielen natuurlijk. Je kunt ook gewoon zelf de slee aan het touw voortrekken maar Robin kennende ging dat niet hard genoeg en kostte het teveel moeite. Robin was nogal van: ‘Als het makkelijk kan, waarom dan moeilijk doen.’ En daarbij, wat roekeloosheid was hem ook niet vreemd. Als je eraan denkt hoor je nog die schaterlach van hem.

Ik weet nog dat we zijn verjaardag een keertje vierden in zijn eigen appartement. Zijn pa en Annemieke verzorgden het eten als een soort van cadeau in natura. Robin was niet echt een keukenprins dus die was er erg blij mee. En wij ook, want koken en bakken kun je aan hen wel overlaten. Wat me qua eten en drinken toch het meest is bijgebleven is de stapels met bierkratten op zijn minibalkonnetje. Ik kan je wel vertellen, die waren niet allemaal van onze familieverjaardag. Volgens mij werd er wel vaker een feestje gevierd in huize Robin.

Over koken gesproken, dat deed ik elke woensdag bij hem. Nou ja, koken…. Meestal nam ik een loempiaatje mee en maakten we ons er gemakkelijk vanaf. Robin’s keuken was namelijk niet echt het toonbeeld van netheid. Om daar een maaltijd te fabriceren moest je toch eerst wel een paar uurtjes investeren in schoonmaken, of de kans op een maagdarminfectie trotseren. Robin was daar blijkbaar immuun voor, gelet op de aangebroken pakken met schnitzels die ik vaak in zijn koelkast aantrof. Hij was nogal zuinig en kocht altijd kiloverpakkingen vlees. Dat die vervolgens dagenlang geopend in de koelkast lagen, dat deerde hem niet.

Een laatste herinnering dan. Ik was een keer bij hem op bezoek toen hij mij een liedje liet horen. ‘Deze moet je even horen mam, dit is zo mooi.’ En dat was het inderdaad. Een soort singer songwriter liedje. ‘Luister eens naar de tekst,’ zei Robin terwijl zijn kenmerkende grijns tevoorschijn kwam.  Ik luisterde wat de zanger zong. Bleek het een hele schunnige tekst te zijn, die de zanger van Tenacious D bezigde. Totaal niet passend bij de melodieuze en bijna tedere manier waarop hij het zong. Ik was stomverbaasd en barstte samen met hem in lachen uit. Dat gevoel voor humor van Robin kwam ook tot uiting in zijn liefde voor Hans Teeuwen en Theo Maassen. Het kon hem niet grof genoeg zijn.

De herinneringen maken dat Robin er nog altijd is. In onze harten en onze gedachten. Soms kan er ineens iets gebeuren waardoor je weer even aan hem denkt. Wanneer je een Toyota dealer ziet. Of een oude BMW ziet rijden. Of een liedje hoort dat hij mooi vond. Of een conference op tv ziet waar je ooit samen met hem om gelachen hebt. Of Top Gear of Formule 1 voorbij ziet komen. Of een loempia bestelt. Of……. We hebben allemaal zo onze momenten denk ik, waarop we aan hem terugdenken.

Het mooie van de tijd die verstrijkt is dat het soms voorkomt dat die gedachten gepaard gaan met een glimlach. Een weemoedige glimlach weliswaar, omdat het verdriet om het verlies nooit voorbijgaat. Maar wel een glimlach in plaats van alleen maar tranen. Vandaag heffen we het glas op hem. Denken we terug aan alles wat ooit was. Met tranen en een glimlach. Want ook al is hij niet meer waar hij was, zolang we aan hem denken is hij overal waar wij zijn.

Liefs Miranda

 

 

 

 

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s