Workshop ‘till you drop

on

Donderdagmorgen. Lekker wakker worden op Vlieland. Zonder wekker natuurlijk….. heerlijk! Niet dat ik niks te doen heb hoor. Het lijstje met ‘things to do’ is behoorlijk, maar toch voelt het niet zo. Het decor van de Vlielandse luchten brengt rust. Het ontbreken van reistijd, de trein moeten halen etc. maakt van mij een toonbeeld van ontspanning :-).

Ik moet bekennen dat het dan ook enige moeite kost om mezelf ertoe te zetten achter de computer te gaan zitten om aan een opdracht te beginnen. Ik neem tegenwoordig alleen nog opdrachten aan die ik op Vlieland kan uitvoeren, en dit was er zo eentje. Want, lieve bloglezers, of ik nu op Vlieland ben of aan de wal, er zal toch brood op de plank moeten komen.

Eenmaal bezig vliegen de letters over mijn scherm. Heerlijk om lekker in de Flow te zitten en te doen waar je zin in hebt en waar je goed in bent. Het lijkt net alsof het geen werken is :-). Tussendoor ben ik bezig met het zindelijk maken van Sjoko, een niet te onderschatten opgave. Bij ieder piepje en na ieder slaapje laat ik hem naar buiten in de hoop dat het beestje doorheeft dat plassen en poepen binnen niet geoorloofd is. Soms lukt het en prijs ik mijn hondenbaby de hemel in. Soms moet ik gemaakt boos zijn als hij toch een plasje op het tapijtje heeft gedaan…. Maar ach, wat maakt het uit. Niemand die het ziet…..

Uuuuh, nou……. dat zal vanmiddag niet meer zo zijn. Ik krijg namelijk maar liefst acht mensen over de vloer, die een kruidentheetje gaan maken. In een kruidentheetje horen kruiden….. en ze moeten wel wat keus hebben….. Ik begin met het slepen van grote zakken thee. 10…. 20…. 30 zakken gaan van boven naar beneden. Pfffff, mijn lichaamsbeweging heb ik wel weer gehad vandaag….. De hele tafel staat vol met zilverkleurige zakken. Voor iedereen een grote mengbak, een theezeefje, een waterglas, een doseerlepel en een theemok.  Het feest kan beginnen. Eén voor één komen ze binnen en snuffelen ze aan de zakken. Sjoko kijkt zijn ogen uit bij al die drukte. Om aan te geven dat het toch echt zijn huis is, plast hij voor de voeten van de leidster…… Met het schaamrood op de kaken zet ik hem buiten….. Ik weet niet waar ik het eerst en het laatst aandacht aan moet besteden, maar gelukkig kiest mijn lieverd ervoor om de drukte te ontwijken en lekker in zijn bench af te wachten tot de kust weer veilig is.

s’ Avonds neem ik een glaasje wijn en overdenk ik de dag. Mijn leventje op Vlie begint aardig op stoom te komen. Ik geniet van alles wat op mijn pad komt. Terwijl ik dat constateer kijk ik naar de grote foto van Robin en Wesley die boven mijn bureau hangt. Ze lachen me toe. Ik voel tranen over mijn wangen lopen. Proost lieve schatten van me X.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s