De prijs van passie?

In mijn blogs heb ik het er vaak over. Volg je droom, ga die uitdaging aan, wees nergens bang voor, durf zekerheden los te laten. Zelf heb ik het afgelopen jaar ook rigoureus het roer omgegooid en ik heb ervaren dat dat je hele mooie nieuwe inzichten brengt. Maar hoe ver moet je gaan? Hoe sterk is die drang naar persoonlijke vrijheid en welk offer wil je brengen? Hoeveel mag je ervoor op het spel zetten? En hoe zie je het onderscheid tussen roekeloos gedrag en kiezen voor je passie? 

Waarom ik ineens op deze manier mijn uitspraken aan het relativeren ben? Vanwege het nieuws over de twee jonge mensen die dit weekend op de Mount Everest een te groot offer brachten om hun doel te bereiken.

Bij het volgen van jouw droom heb je niet alleen met jezelf en je eigen gevoel te maken. Om je heen leven mensen die van je houden of van je afhankelijk zijn. Moet je hier rekening mee houden? ‘Natuurlijk!’, zullen de meeste mensen zeggen. Maar wat geeft dan uiteindelijk de doorslag?

Dat soort vragen houdt me bezig. Ik denk daarbij aan de Nederlandse jonge man die overleed op de hoogste berg van de wereld. Hij heeft zijn doel behaald maar moest dit met de dood bekopen. Een Australische dame onderging hetzelfde lot. Ontredderde ouders en andere familieleden blijven achter en moeten leven met de gedachte dat zij weliswaar bereikten wat ze wilden, maar de prijs veel te hoog was. Waren ze roekeloos? Wat het risico te hoog? Achteraf kun je dat gemakkelijk zeggen.

Wat gegoogle leert dat de ‘mortaliteit’ van deze beklimming 5% is. De Mount Everest is, ondanks zijn hoogte van 8850 meter, relatief eenvoudig te beklimmen. Het zou voor ervaren alpinisten goed te doen moeten zijn om het dak van de wereld te bereiken. Als je tenminste bizarre kou en een derde van de reguliere hoeveelheid zuurstof voor lief wilt nemen. Behalve het valrisico zijn vooral het snelle stijgen en de hoogte een gevaar. Hierdoor ontstaat hoogteziekte, waar vrijwel iedereen last van krijgt die hoger klimt dan 5.000 meter. 95% van de beklimmers overleeft deze ontberingen en 5% niet.

Wanneer je dit weet, wat is dan wijsheid? Wat is een aanvaardbaar risico? Als het een zakelijke beslissing zou zijn met een succeskans van 95%, dan hoefde je geen seconde na te denken. Natuurlijk zou je die kans pakken! Dus laten we ophouden met het veroordelen van deze mensen voor het volgen van hun droom. Laten we hun nagedachtenis niet bezoedelen met uitspraken als: ‘Eigen schuld, dikke bult.’ Laten we niet meedoen aan populistisch geroddel over roekeloosheid en egoïsme.

Ik heb respect en bewondering voor de manier waarop zij hun leven leidden. Vol uitdagingen, levenslust en lef!

mount-everest-954x6731

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s