Liefde in het Leger

Mijn ouders en grootouders waren, toen ik nog klein was, fanatiek betrokken bij het Leger des Heils. Dat betekende dat mijn jeugd zich voor een groot deel afspeelde in dat wereldje. En daar ben ik nog altijd dankbaar voor. Waarom? Dat vertel ik je graag!

Het Leger des Heils is een organisatie die wil evangeliseren, net als alle andere geloofsgemeenschappen. Er worden op zondag diensten gehouden, er wordt gezongen en gepreekt. Maar dat is niet de reden dat ik het Leger nog steeds een warm hart toedraag. Ze doen aan hulpverlening over de hele wereld en op allerlei gebieden. Ook dat is voor mij persoonlijk niet het meest belangrijk. Wat dan wel? Dat merkte ik gisteren.

Gistermorgen was ik sinds lange tijd weer eens in de Legerzaal. Zo noemen we de ruimte waarin de zondagsdiensten worden gehouden. Het was niet toevallig dat ik er was. De Amsterdamse Brass Band van het Leger des Heils was aanwezig. Een selectie van de meest getalenteerde brass muzikanten uit Nederland.  Niet zomaar muzikanten, ze zijn ook heilssoldaat en geven door middel van muziek hun geloof door.

Ik moet bekennen, ik kwam meer voor de muziek dan voor de boodschap en wat heb ik genoten! Het was in één woord overweldigend, zo goed! Wat is het fantastisch dat het Leger niet alleen een mogelijkheid biedt om je geloof te belijden, maar ook om je muzikale talenten te vinden en ontwikkelen. Binnen het Leger was er in mijn jeugd een heuse muziekschool waar je leerde noten lezen en veel instrumenten kon bespelen. Ook koren waren er legio en daar is mijn liefde voor zingen begonnen.

Is de muziek dan het meest belangrijke in het Leger voor mij? Nee, ook dat niet, besefte ik gistermorgen.

Samen met mijn vader en moeder, die ons buiten hadden opgewacht, en manlief die met me mee was, liepen we het legergebouw binnen. We werden warm ontvangen door een oude bekende. Ondanks het feit dat er veel meer mensen ontvangen moesten worden, nam ze de tijd om te informeren hoe het met me ging en oprechte aandacht te schenken aan mijn persoonlijke situatie. Ik voelde de tranen branden. Ze zag het en nam me even in haar armen.

Ik liep door en kwam nog meer mensen tegen die ik kende uit mijn legerverleden. Veel van hen kwamen even naar me toe voor een hand, een kus en een vriendelijk woord. De warmte in de legerzaal was zo enorm voelbaar, en dan bedoel ik niet de hoge temperatuur. Ineens herinnerde ik me weer de sfeer uit mijn jeugd. Veilig, warm en samen. Vol kracht, vertrouwen, trots, liefde en respect. Dat was en is het Leger des Heils voor mij. Een mooie, liefdevolle wereld waar ik weer even in mocht vertoeven.  Het was fijn om er te zijn.

logo-430x323

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s