Zit, af, blijf, braaf…

Vanavond was het zover. Sjoko moest eraan geloven en z’n vrouwtje ook. De eerste puppytraining. Om kwart voor zeven was ik al ter plaatse. In het bos had ik mijn hondenkind nog even flink laten rennen in de hoop dat hij zijn kwajongensstreken tussen de bomen achter zou laten. Later op de avond zou blijken dat dat ijdele hoop was… 

Er was nog niemand toen ik het voetbalveld op kwam lopen. Ik ging zitten in het gras en keek even later op de klok van mijn telefoon. 18.51 gaf hij aan. Nog niemand te zien. Had ik het wel goed? Was het wel maandagavond? Of was het toevallig deze week geannuleerd? Ik voelde me een beetje gespannen. Mijn twijfel werd snel weggenomen toen ik de eerste hondjes het veld op zag komen. De bazinnetjes kwamen er snel achteraan. Een kwartiertje rollebollen en achter elkaar aan jagen volgde. De hondjes konden het prima met elkaar vinden.

Daarna gingen we eerst maar eens keurig aan de lijn lopen met de hond. Nou ja, keurig… Sjoko greep naar de riem en begon te trekken. ‘Leuk spelletje is dat,’ dacht hij. En al die aandacht vond hij ook maar wat interessant.  De leidster gaf als tip om een brokje te laten zien, zodat ons Sjokolaatje meer op mij gefocussed is en mij volgt. Het ging beter met een beloning in mijn hand, dat moet gezegd. Ik was wel een beetje in mijn eer gekrenkt. Sjoko wil alleen maar naast me lopen als hij een brokje krijgt… Ik dacht nog wel dat hij me leuk vond…

Het uur dat volgde was leerzaam en, zoals we eigenlijk allemaal wel weten, het vrouwtje moet opgevoed worden, dan volgt de hond vanzelf. Dus de komende week zal ik maar eens aan mezelf gaan werken. Niet meer denken: ‘Ach, laat hem maar even aan die riem bijten.’ Of: ‘Het geeft niet als hij overal wil snuffelen.’ Streng doch rechtvaardig zal ik zijn, met als gevolg een perfect opgevoede hond.

Zou hij dan ook ophouden met die onwelriekende geuren die hij nu, al slapend, om zich heen verspreidt? Of moet je dat maar gewoon accepteren als je een hond in huis hebt. Misschien had ik toch een teefje moeten nemen :-).

Liefs, Miranda

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Trudie schreef:

    Lachen….oh sorry, mag ik,dat,wel…?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s