Vrijheid zit in jezelf

Soms heb ik er last van. Het gevoel dat je het iedereen naar de zin moet maken. Natuurlijk weet je diep van binnen wel dat dat helemaal niet kan. Dat er geen twee mensen op deze planeet hetzelfde zijn en dat het daarom onmogelijk is om iedereen ‘op één lijn’ te krijgen.

Dat gevoel dat je het voor iedereen goed wil doen heb ik meestal privé. Je wilt toch dat de mensen die dichtbij je staan het eens zijn met je keuzes. Of er in ieder geval begrip voor kunnen opbrengen. Mijn vrienden en familie zijn belangrijk voor me. Meer nog dan je zou denken als je me kent. Het komt voor dat ik mijn dierbaren weken niet zie. Het wonen op Vlieland is daar debet aan, maar ook toen ik nog ‘aan de wal’ woonde vlogen de weken voorbij. Toch blijft het voor mij van groot belang dat ik mijn familie en vrienden dichtbij me voel. Misschien niet altijd fysiek, maar wel in mijn hart. Vorig jaar merkten we, na het overlijden van mijn zoon Robin, dat het nog niet zo gemakkelijk is om begrip op te brengen voor de verschillende manieren waarop we verdriet hebben. Toch is gelukkig de warme band met mijn familie en de meeste van mijn vrienden gebleven.

Momenteel zit dat ‘please gedrag’ meer op het zakelijke vlak. Het liefst zou ik alle 1100 inwoners van Vlieland raadplegen en uiteindelijk plannen realiseren waar iedereen volledig achterstaat. Vlieland, en het gevoel dat ik ervaar door hier te wonen, is me zo lief dat iedere vorm van kritiek over hoe ik het zakelijk aanpak, hoe mild ook, me verdrietig maakt. Ik ben op pad gestuurd met de opdracht om meer bezoekers naar het eiland te trekken in het voor- en naseizoen. Geheel conform het gezegde: ‘Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg,’ ben ik bezig met het aanboren van nieuwe manieren om Vlieland aantrekkelijker te maken met nieuwe initiatieven. Passend bij de duurzame kernwaarden van het eiland, die voor mij altijd op één staan. Maar wel gestoken in een nieuw jasje. En dat nieuwe jasje, dat past niet iedereen.

Voor sommigen is het niet de goede maat, anderen willen helemaal geen nieuw jasje. En dat, hoezeer ik ook vind dat iedereen recht heeft op zijn eigen mening, is voor mij nog niet zo gemakkelijk om mee om te gaan. Terwijl ik in het verleden zakelijke meningsverschillen heel gemakkelijk van me af liet glijden, blijft het nu aan me plakken. Hoe dat komt? Omdat werk en privé heel dicht bij elkaar liggen. Alle zakelijke en privé afspraken spelen zich af op de vierkante kilometer. En dat heeft ook gevolgen voor de afstand die ik in mijn hoofd kan nemen van zakelijke besluiten. Mijn werk voelt niet als werk (fijn) en mijn privé niet als privé (niet zo fijn).

De uitdaging waar ik voor sta is het vinden van een manier om privé en werk meer te scheiden. Zodat ik het me niet meer zo aantrek als er kritiek komt op een zakelijke aanpak. En ik me weer vrij kan voelen op het eiland van mijn hart. Het gaat me lukken hoor, dat weet ik zeker. Want echte vrijheid zit in jezelf!

Liefs, Miranda

vrijheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s