Verborgen gebreken

on

Op Vlieland slaap je altijd heerlijk. De stilte van de nacht gaat langzaam over in het geluid van fluitende vogels en het zachtjes ruisen van de zee. Vanmorgen zo rond een uur of zeven draaide ik me nog even om en genoot van die rustgevende geluiden. Het tikken van de regen op de ramen zorgde dat ik de dekens extra hoog optrok om het laatste restje van de nacht in mijn warme holletje weg te kruipen.

Toen het onvermijdelijke moment aanbrak om te beginnen aan een nieuwe dag, ging ik rechtop in de kussens zitten. Dat was het moment dat het mij opviel. De rustgevende stilte werd deze morgen niet alleen veroorzaakt door de eilandbeleving. Ik hoorde daadwerkelijk niks…… dat wil zeggen….. mijn rechteroor deed het niet meer. Helemaal doof op een vervelende oorsuis na. Ik schudde een beetje met mijn hoofd om te kijken of dat hielp, maar het mocht niet baten. ‘Oké, wat moet ik hiermee?’ dacht ik verbaasd. Ik besloot als doorgewinterde internetter maar es te gaan Googelen. Oeps, de meest rare dingen kwamen voorbij. Kern van de verhalen was dat 90% van de gevallen van ‘plotselinge doofheid’ niet helemaal meer overging…. Er is zelfs een Engelse term voor: ‘Sudden Deafness’, niet te verwarren met de voetbalterm ‘Sudden Death’. Zo erg is het nu ook weer niet :-).

Ja, de huisarts bellen dan maar. Zo gezegd, zo gedaan en binnen een uur zat ik bij de dokter in de behandelkamer. ‘Zullen we maar even in je oor kijken dan?’ zei de dokter nadat ik mijn verhaal gedaan had. Hij pakte zijn oorapparaatje en stak het slurfje in mijn oor. Nog geen tel later haalde hij hem er alweer uit. ‘Het zit héeeeeelemaaaal vol,’ zei hij. Ik vermoed dat hij het record ‘diagnose stellen’ hiermee zeker verbroken heeft en dat verklaart dan ook meteen de triomfantelijke blik die hij mijn kant op wierp.

Gelukkig maar, niks ernstigs. Ik werd naar huis gestuurd met een pipetje om olijfolie in mijn oor te gieten. ‘Doe het andere oor ook maar,’ zei de dokter op de valreep. Ze zitten allebei vol met smeer. Over drie dagen mag je terugkomen, dan spuiten we de rommel eruit. Een beetje viezig liep ik naar huis. Ik dacht nog wel dat ik me zo goed verzorgde, blijk ik toch wat ‘verborgen gebreken’ te hebben….

Dus nu zit ik te typen met mijn hoofd een beetje scheef om de olie in mijn rechteroor te houden zodat het kan inweken. Ik kan er natuurlijk ook een watje in doen, maar dat gaat me toch een beetje te ver. Niemand hoeft te weten dat er over drie dagen een hele lading vieze oorsmeer in een bakje ligt, dat zich heeft genesteld in mijn gehoorgangen. Niemand behalve jullie dan, mijn trouwe bloglezers :-).

Liefs, Miranda

spin-zit-vijf-dagen-in-oor-vrouw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s