Holbewoner

on

Mijn tent verandert langzaam maar zeker in een soort van hol. De aanhoudende regen en de noodzaak om te werken hebben mij deze morgen binnengehouden. Ik zit in mijn joggingbroek op een opblaasbare loungestoel met mijn benen op een eveneens opgeblazen poef. Op schoot de laptop van waaruit de wereld zich ontsluit. 

In fysieke vorm ben ik dus even niet in die wereld aanwezig. Mijn ‘zijn’ beperkt zich tot een ruimte van 4 x 4 met alles wat ik nodig heb. Koffie en internet zijn daarvan nu het meest belangrijk. Nadat ik met enige tegenzin mijn warme bedje (elektrische deken) verliet ben ik meteen aan de slag gegaan. Nu, een uurtje of 4 later, is het tijd voor mijn blog. Tenminste, dat vind ik zelf. Maar eigenlijk is het gewoon uitstel van executie. Nou ja, dat klinkt wel heel radicaal. Ik bedoel ermee dat het nog wel even lekker warm en veilig is hier in deze tent. Buiten klaart het op en door het raampje zie ik een blauwe lucht verschijnen. Ik zou even naar het strand kunnen lopen, of de fiets kunnen pakken.

Bovendien riekt het hier in de tent een beetje onaangenaam, dus wellicht is het in ieder geval verstandig om even te luchten… Douchen en tanden poetsen is er nog niet van gekomen, dus ook dat staat nog op het programma. Het komt erop neer dat ik eigenlijk nergens zin aan heb. Voel me niet depressief ofzo, dat valt wel mee. Het voelt  alleen wel prettig om even niets te hoeven. Niet te hoeven praten, lachen, rekening houden met anderen. Heel asociaal eigenlijk. Maar, ik zei het al, het is hier een hol, dus dan ben ik nu even het beest.

Liefs, Miranda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s