Genieten van gedane arbeid

In de afgelopen week hebben mijn vader en ome Jan bij ons op Vlieland gelogeerd. Het was niet zomaar een logeerpartijtje want er moest geklust worden. Ome Jan zou zeggen: ‘Ik moet niks,’ maar in dit geval was er toch wel wat werk aan de winkel. 

In de tuin lag 100 meter steigerhout dat verzaagd en vertimmerd ging worden tot een hoekbank en een houthok. Vol goede moed kwamen de mannen maandag van de boot en ze begonnen na een kopje koffie meteen te klussen. Al snel verschenen de eerste zweetdruppeltjes op het voorhoofd en gingen de t-shirts uit. De hemdjes volgden rap daarna en de rest van de week mocht ik genieten van twee halfnaakte senioren die niet onder deden voor Ed en Willem Bever uit de Fabeltjeskrant (voor de jongere bloglezers, Ed en Willem Bever waren de Bob de Bouwers van vroeger :-)).

pa en ome jan

De mannen zongen tijdens hun werk het hoogste lied. Tweestemmig galmden ze erop los. Af en toe even binnen afkoelen en wat drinken en daarna weer snel verder. Gelukkig was er tegen het einde van hun ‘werkvakantie’ ook nog tijd voor wat leuke dingen. Ze waren tenslotte wel op Vlieland!

Het is nu zaterdagmorgen en ik zit alleen in de tuin te genieten van al het moois dat ze achtergelaten hebben. Met de laptop op schoot in de hoek van de tuinbank overzie ik in alle rust het resultaat. Het bevalt me uitstekend! De heren hebben vakkundig en mooi werk afgeleverd. De vachten die Wes en Mel gisteren meegenomen hebben staan prachtig en zitten lekker zacht. Boven mijn hoofd zit het balkonhek vol met baby zwaluwtjes die gevoerd worden door de ouders. Ik hoor de zangvogeltjes in de volière van de buren en tussendoor het geluid van de meeuwen. Maar liefst drie honden (Tessa van Wes en Mel, Max van de buren en Sjoko van ons) lopen door huis en tuin en houden me gezelschap. Bernard is al weg voor zijn zaterdagmorgen rondje hardlopen. Wes en Mel zijn nog in dromenland.

Op de achtergrond speelt de radio van de buren, maar zelfs die kan de rust niet verstoren. De mengelmoes van geluiden vormt een harmonieus geheel. Opeens hoor ik een bekend liedje. De radio speelt ‘Story of My Life’. De titel zal weinig mensen iets zeggen maar mij des te meer. Robin appte mij dit liedje vlak voor zijn dood, omdat hij mij wilde laten horen hoe mooi het was. We hebben het liedje ook gedraaid op de crematie plechtigheid. Hoewel er meer muziek gedraaid is, is dit echt zijn eigen uitgekozen liedje.

Bijzonder dat ik juist op dit moment het liedje weer hoor. Ik denk terug aan de tijd dat Robin er nog was en zie hem in gedachten tegenover me zitten. Hij had het ook mooi gevonden, dat weet ik zeker. Ik besluit het toevallig horen van zijn liedje te zien als zijn manier om mij dat te laten weten. Robin, lieverd, ben blij dat je erbij bent!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s