Nur der Hund bitte!

Je hebt van die dagen, daar zit een gouden randje aan. Gewoon omdat je je in goed gezelschap bevindt. Omdat het zonnetje schijnt. Omdat je iets leuks te doen hebt. Omdat je op een mooie plek bent. Afgelopen zondag gebeurde dat allemaal tegelijk en dat maakt die dag tot een absolute topdag.

De wekker ging al vroeg. Marjet logeerde bij mij op Vlieland en samen hadden we een paar weken geleden een plannetje bedacht. Nu moet je weten dat Marjet net zo’n enthousiasteling is als ik en altijd in is voor iets leuks. Ik was op dat moment op zoek naar activiteiten rondom het Werelderfgoed De Waddenzee, omdat we een Werelderfgoedweek aan het organiseren waren op Vlieland. Na wat brainstormwerk hadden we het idee rond. Marjet zou op de Waddendijk mini-shoots van 10 minuten gaan doen en ik zou haar helpen met de inschrijving, marketing, werving e.d.

marjet-en-miranda

Zo gezegd, zo gedaan en dus moesten we afgelopen zondag om 09.30 uur ter plekke zijn. Bleek toch nog een hele uitdaging, omdat we eerst:

  • allebei moesten douchen, haren föhnen, optutten en leuk aankleden
  • voldoende koffie moesten drinken om wakker te blijven na een behoorlijk baldadige zaterdagavond
  • inschrijfpapiertjes moesten maken, printen en snijden (had ook van te voren gekund…..)
  • wisselgeld moesten regelen (had ook van te voren gekund…..)
  • sigaretjes moesten roken (Marjet)
  • Sjoko moesten uitlaten (Miranda)

Hijgend kwamen we aan bij de afgesproken plek. Een echtpaar met hond stond ons op te wachten. ‘Ha,’ zeiden we tegen elkaar: ‘Onze eerste klanten zijn er al.’ Marjet liep er meteen naartoe. ‘Zo, even wat gezellige familiekiekjes maken?’

‘Nein, wie wollen nicht in das Bild, nur der Hund bitte…, ‘ zei het Duitse echtpaar. Ik zag Marjet denken: ‘Heb ik dat….’ maar ze vertrok geen spier. ‘Ik ben niet goed in huisdieren…’ siste ze me toe. ‘Gewoon doen, kan je best!’ fluisterde ik terug terwijl ik breed lachend mijn duim omhoog stak richting het echtpaar. Marjet deed haar kin in de lucht en in perfect Duits koerste ze de dame met hond het wad op en schoot de kiekjes. Haar onzekerheid maskeerde ze achter een spontane glimlach en een vlotte babbel.

Hierna volgde een hele rij met gezinnen, opa’s en oma’s en vriendinnenclubjes die stuk voor stuk de volle aandacht kregen. Wat een vakvrouw is die meid, heb met bewondering staan kijken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ander lief vriendinnetje Diana liep met hond Kees op de dijk en bleef gezellig plakken. Haar hond en mijn Sjoko vermaakten zich uitstekend in het water van de Waddenzee. De mensen bleven maar komen en ik was druk in de weer met de invulbriefjes en het incasseren van de bijdrage. Marjet fotografeerde intussen vanuit alle standen, wat vermakelijke beelden opleverde, die Diana even vastlegde voor het nageslacht.

Toen het werk geklaard was braken we de picknickmand aan. Rosé, witte wijn, Franse kaasjes…… Het werd later en later en de gespreksonderwerpen werden steeds interessanter. We aten, kletsten en dronken totdat de dubbele tong ons tot zwijgen bracht :-). Het was de kater de volgende dag meer dan waard!

Liefs, Miranda

marjet-4

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s