Gezellig naar de 50+ beurs….

Wat doe je als je huwelijk op de klippen is gelopen en je net de sleutel hebt gekregen van je nieuwe onderkomen? Juist ja….. dan ga je gezellig een dagje naar de 50+ beurs…. Gemotiveerd door gratis kaarten togen mams en ik per trein naar Utrecht om het seniorenfestijn mee te beleven. Tenslotte is ma al een eindje boven de 70 en ben ik zelf ook de 50 reeds gepasseerd. Het zou dus in theorie een passend moeder/dochter uitje kunnen zijn. 

Verwelkomd door een draaiorgel en een doedelzakspeler lopen we de entreepoortjes door. In grote letters is aangegeven dat we ons toegangsbewijs moeten scannen maar desalniettemin staat er een mooie man in een net pak te helpen. Maar goed ook want de oudjes hebben geen idee wat er dan precies ‘gescand’ moet worden…. Gelukkig is ma nog wel een beetje van deze tijd en pront legt zij de barcode van haar ticket op het scanapparaat. Haar hoef je echt niet te helpen hoor :-).

Eenmaal binnen vliegen de gezondheidskussens, verstelbare stoelen en reisjes langs de rijn je om de oren, dus wij zoeken ons heil in koffie met (gratis) appeltaart. De plattegrond wordt opengevouwen, want we mogen natuurlijk niets van al het moois missen….

Na een leuke (moet ik toegeven) lezing over magnesium nemen we een kijkje bij Rene Shuman en zijn vrouw. Samen treden ze op en als we aankomen is het seniorenspul al lekker aan het dansen. Ik kijk mijn ogen uit. Voor mij staat een man zijn heupen schokkend heen en weer te bewegen. Zijn vale spijkerbroek zonder billen fladdert om zijn lijf. Snel wend ik mijn blik af en zie een hele zaal vol dansende 65 plussers. OMG, behoor ik zelf ook echt tot deze doelgroep???

Ik besluit acuut dat mijn midlife crisis hier en nu begonnen is. Dit voorland bevalt me allerminst. Natuurlijk, ik begrijp heel goed dat er hele volksstammen zijn die het hier geweldig vinden. En dat is hun goed recht! Maar ik, lieve volgers, weet niet hoe snel ik me weer uit de voeten moet maken. Natuurlijk niet nadat ik met mijn lieve moeder kijk naar Rob Verlinden met zijn verhaal over bloembollen, Cor Bakker met een betoog over de helende werking van pianospelen als je artrose hebt, een soort Andrew Sisters en de band van Jan Rietman….

Tot zover mijn 50+  beurs ervaring. De eerste en de laatste als het aan mij ligt (sorry mam, ligt niet aan jouw gezelschap). Helaas voor jullie zullen mijn volgende uitjes te spannend zijn om online over uit te wijden. Moet even compenseren :-).

Liefs, Miranda

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s