Kaarsjesdag

on

Elk jaar rond deze tijd worden op diverse plekken in het land ‘kaarsjesdagen’ georganiseerd. Op zo’n dag is het de bedoeling dat je de mensen herdenkt die je ontvallen zijn. Hele tv-programma’s worden eraan besteed en het grote gezamenlijke rouwen wordt in volle glorie in beeld gebracht. Camera’s op zoek naar die traan die over je wangen rolt.  Zangers en zangeressen die met passende liedjes de emoties losmaken.

Aan de drukte op dit soort bijeenkomsten te zien is het blijkbaar voor veel mensen een mooie manier om hun geliefden te herdenken. Ikzelf moet er niet aan denken om hier tussen te staan. Begrijp me goed, iedereen heeft het recht om te rouwen en verwerken zoals hij of zij dat zelf wenst. Voor mij voelt het goed om het in stilte te doen. Alleen, of met mijn meest dierbare levensgenoten. Klinkt misschien een beetje vreemd omdat ik wel veel deel in mijn blogs, maar dat voelt toch anders. Het schrijven doe ik tenslotte ook alleen.

Elke dag is voor mij een mooie dag om aan mijn zoon te denken. En elke dag brandt het kaarsje voor hem. Herdenken vertaal ik dan ook het liefst heel letterlijk. Denken en herdenken en weer herdenken en weer…… Net zolang totdat het rauwe verlies wordt tot een mooie herinnering. Een herinnering in mijn gedachten, helemaal voor mij alleen.

En weet je wat het allermooiste is? Robin is niet alleen geworden tot een herinnering. Hij is nog bij me. Hij kijkt mee, dat voel ik. Ik voel me anders dan toen hij nog leefde. Alsof een beschermengel me voorgaat en de weg wijst. Of het nu kaarsjesdag is of niet.

Liefs, Miranda

kaars

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s