Mijn naam is hond

Nadat ik ’s morgens Sjoko uitgelaten heb is het altijd even een momentje me-time. Ik nestel me met mijn crackertjes en cappuccino op de bank en kijk naar het nieuws. Zappend tussen Goedemorgen Nederland en het RTL nieuws blijf ik hangen bij een item over een asielhond.

Je moet me maar niet kwalijk nemen dat mijn selectieve perceptie nogal is aangepast sinds ik zelf ook een trotse hondenbezitter ben. De hond in het nieuws heeft het helaas minder goed getroffen dan mijn Sjoko. Hij wacht op een spuitje omdat hij al te lang in het asiel zit. Zijn lieve hondenogen kijken me dwars door het scherm aan. Hoe treurig is het dat we niet kunnen zorgen voor onze huisdieren. En ja, ik weet het, dagelijks vinden duizenden dieren de dood omdat we ze liever opeten, maar toch, een hond…… het voelt wel degelijk anders.

Dat zijn een heleboel mensen met mij eens. De reden dat het in het nieuws was is namelijk dat heel veel mensen zich hier druk om maken. Het mag niet, het kan niet, de asielmedewerkers zijn moordenaars en dus mag je ze blijkbaar zelf ook met de dood bedreigen. Ik denk terug aan mijn drie jaren als dierenartsassistente (jaren ’80) en herinner me de wekelijkse bezoekjes van de dierenarts aan het asiel. Ook toen al gingen er elke week een heleboel euthanasiespuitjes mee. Tijd voor wat diepgang in deze discussie…

Even googelen leert dat er jaarlijks in Nederland 220.000 honden overlijden door euthanasie. Hier zijn naar schatting 50.000 gezonde honden bij…… Ja, dat is even schrikken….. Per dag krijgen in ons welvarende land 140 gezonde honden een spuitje. Ik voel me ineens, nu ik dit weet, enorm schuldig dat ik gekozen heb voor een gefokte pup. Waarom honden fokken als er al zoveel zijn?

Natuurlijk, er zijn ook asielhonden die vanwege gedragsproblemen niet meer geplaatst kunnen worden. Maar hoe zou jij je voelen als je dag in dag uit in een hok moet doorbrengen? Honden worden meestal niet met gedragsproblemen geboren.

Beetje zwaar verhaal op de vroege morgen, maar ik moet het toch even kwijt. Een oplossing heb ik niet, maar laten we nu niet met z’n allen doen alsof de hond in het nieuws de enige is en de daders op de brandstapel moeten. Het is niet alleen een probleem van dat ene asiel, maar van ons allemaal.

Nu weer over tot de orde van de dag. Straks met Sjoko naar de dierenarts. Hij krijgt een spuitje….. Gelukkig eentje waar hij weer van wakker wordt. Alleen dan met twee ronde lichaamsdelen minder :-).

Liefs, Miranda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s