Bikkelen op de beurs

on

De afgelopen dagen heb ik voor de VVV Vlieland op de vakantiebeurs in Utrecht gestaan. In een ieniemienie stand stond ik achter de VVV gidsen. De opzet was zo dat de Vlieland stand gedeeld was met een andere gemeente. Tenminste, zo was de bedoeling.

Het Nederland Paviljoen zou gevuld zijn met kleine dubbelstandjes van gemeenten die niet zelf een stand hadden. Een leuk concept waar de VVV Vlieland graag aan meedeed. Met het beperkte budget was het anders niet mogelijk om deel te nemen aan de vakantiebeurs. En het is toch goed om je gezicht te laten zien als Waddeneiland. Overigens was Vlieland de enige die daar zo over dacht, de andere Waddeneilanden schitterden door afwezigheid. Hoe leuk zou het zijn geweest om samen met de andere eilanden drie dubbelstandjes te bemannen…

naamloos

Maar even terug naar het concept. Het wás dus de bedoeling dat we met allemaal gemeenten in het Nederland Paviljoen zouden staan. Maar zo was het niet…. Blijkbaar hadden niet voldoende gemeenten ‘gehapt’ en stond de organisatie voor een duivels dilemma. ‘Moeten we ook andere bedrijven toelaten in het Nederland Paviljoen, of moeten we het paviljoen half leeg laten staan?’

bollo-vakantiebeurs

Gedreven door resultaatgerichtheid besloot men het niet zo nauw meer te nemen met de principes en zo kwam het dat de Vlieland stand gekoppeld was aan de stand van ‘Vakantiekids’….. Een onderneming die over de hele wereld (!?) reizen aanbiedt die geschikt zijn voor kinderen.

Op zich een prima bedrijf maar ik werd niet echt blij van de hordes kinderen die zich meldden voor een stickertje die ze bij de stand konden halen als ze een formuliertje invulden voor een gratis ritje met de nieuwe achtbaan in Attractiepark Slagharen…. Het kwam het ‘rust en ruimte’ idee van Vlieland niet echt ten goede… Landal mascotte Bollo en Vakantiekids mascotte Spotty maakten het nog ‘dynamischer’ en ik verlangde naar onze mascotte Berry Cranberry die in ieder geval nog voor Vlieland enig gewicht in de schaal had kunnen leggen.

Desondanks heb ik me vermaakt hoor. Veel enthousiaste Vlielandgangers ontmoet en ook veel mensen enthousiast gemaakt voor het mooiste eiland van Nederland. Het was alleen wel een beetje koud op de beursvloer. Na de eerste dag heb ik een uurtje in bad gelegen om op te warmen.

Op dag 2 toog ik vol goede moed weer naar het station. Bij aankomst in Utrecht speelde een draaiorgel. Een beetje opdringerig rammelde de man van het orgel met het centenbakje voor mijn neus. Ik draaide er zo’n beetje omheen op weg naar mijn stand. Toen ik ’s avonds weer richting station liep zag ik dat de man net zijn orgel stond in te pakken. Had ie er nu echt de hele dag in de vrieskou staan rammelen? Ik voelde me ineens bevoorrecht dat ik binnen mocht werken, ook al is het in een te kleine en drukke ministand.

De volgende dag was ik opnieuw op weg naar de jaarbeurs. In de verte hoorde ik het draaiorgel al spelen. Ik vond een 2 euro muntje in mijn jaszak en deed de duit in het bakje. De orgelman en ik lachten naar elkaar en wisselden een blik. Daarna liep ik door naar het ineens heel warme stekkie in Hal 11.

Liefs, Miranda

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s