Een rustig weekje….

Gisteren was het dan eindelijk zover. Mijn lang verwachte boxspring zou worden geleverd. Ik zeg bewust ‘zou worden’ want het heeft wat voeten in de aarde….

Op 6 februari start ik met een nieuwe opdracht. Reden om deze week thuis nog wat klusjes af te werken zodat ik met een opgeruimd gevoel kan beginnen. Nu wil het feit dat ik een aantal meubelstukken in mijn appartementje nog niet optimaal vind en één daarvan is het bed.

Hoewel je het grenen geval met enige goede wil ‘vintage’ zou kunnen noemen geef ik toch de voorkeur aan een boxspring. Na een zoektocht waarbij de argumenten mooi, juiste kleur, goed ligcomfort en prijs worden ingezet, kom ik uit bij Wehkamp. Een compact lichtgrijs tweepersoonsbed lacht me toe en de bestelling is zo geregeld. Helaas is het bed niet op voorraad dus de levering kan niet meteen plaatsvinden. ‘Ach,’ denk ik: ‘Dat geeft niet, het matras in het oude bed ligt ook prima.’

Na een aantal mailtjes van Wehkamp en de bezorger is het gistermorgen dan eindelijk zover. Om 09.15 uur staan ze al voor de deur. Perfect! De heren lopen met de ‘collies’ mijn huis binnen en vragen vervolgens om mijn handtekening. Ik kijk naar de diverse onderdelen en tot mijn verbazing ontbreekt er een matras. ‘Uh….. heren…. staat er wellicht nog een pakket in jullie vrachtwagen?’ Het antwoord is helder. ‘Nee mevrouw, dit is het, meer hebben we niet…’. ‘Maar eh…. er zit maar één matras bij….’ ‘Ja, dat vonden wij ook al vreemd, maar ja, wij zijn maar koeriertjes mevrouw, daar gaan wij niet over….’ En weg zijn ze.

Oké, klantenservice bellen dan maar… Een vriendelijke mevrouw vertelt dat ik het beste een compleet nieuwe set kan bestellen, die dan de volgende dag meteen geleverd wordt. ‘Want als we moeten gaan zoeken in het magazijn naar het ontbrekende matras, dan zijn we weken onderweg…’ licht ze haar oplossing toe. ‘Mmmm, maar dan zit ik hier dus met een hoop dubbele onderdelen,’ concludeer ik. ‘Dat is simpel, ik maak meteen een retourbon voor u aan, dan haalt u het matras eruit en nemen de bezorgers de rest weer mee.’ Ik besluit de logica van deze handelwijze niet ter discussie te stellen en bedank haar voor de creativiteit.

De wel geleverde onderdelen staren mij aan. Ze zijn verpakt in dik doorzichtig plastic. Inmiddels zijn hulptroepen gearriveerd en samen beginnen we te knippen, scheuren en trekken. Het is nog een heel karwei om de verpakking eraf te krijgen. Het ziet er mooi uit. Precies zoals ik het had verwacht. Of toch niet….. aaaah nee……. in de onderkant van één van de bedbodems zit een grote scheur…. Mijn ogen schieten van het bed naar het hoopje kapotgescheurd plastic en weer terug. ‘Ja, die moet terug,’ hoor ik achter me. Er zit niets anders op dan het plastic weer om de bedbodem te frommelen. ‘Heb je tape?’ vraagt mijn vriendin. ‘Ehm, ja, heb ik.’ De rol tape wordt om het bed gewikkeld, net zolang totdat het hele gevaarte is bedekt met plastic. We zetten hem rechtop in de hoek van de slaapkamer. Eén bed voorzien we van pootjes en zetten we op zijn plek. Ik kan in ieder geval slapen.

Dat was gisteren. Vanmorgen zit ik vanaf 9 uur in spanning te wachten op de dingen die komen gaan. Na een korte nacht op een toch wel smal matras kan ik niet wachten tot ik mijn aankoop compleet kan maken. Twee keer 80 cm slaapt vast veel beter, ook al lig ik er in mijn eentje in…. Zouden ze weer om 09.15 uur al bij me zijn? Denk het wel, de koeriers leven vast een beetje met me mee…. Oh, wacht even, er komt een berichtje binnen…. even kijken…. ‘Helaas wordt er vandaag niets bezorgd in verband met een storing, u ontvangt een mail met verdere instructies…… Wehkamp.’ OMG heb ik dat! Weer de vriendelijke dame gebeld maar die weet ook niet wat er aan de hand is. Gewoon afwachten is het advies.

Dat afwachten is niet echt iets voor mij maar gelukkig krijg ik vrij snel een melding dat het bed nu morgen geleverd gaat worden. Ondertussen lopen er mannen in en uit mijn appartement die een nieuwe videofooninstallatie gaan monteren. Ze starten met het demonteren van de oude. ‘Eeehh, zeg ik verwonderd: ‘Nu heb ik geen bel meer….’ ‘Nee, dat klopt mevrouw, u heeft tot en met vrijdag geen bel.’

Oké….. dus als morgen de bezorgers voor de deur staan kunnen ze niet aanbellen…. En misschien nemen ze dan mijn bed wel weer mee terug…… NEE!!! Ik besluit een briefje met mijn telefoonnummer te maken om naast de bel te plakken. Op mijn blote voeten ren ik naar beneden. Net als ik bezig ben om buiten het briefje te bevestigen komt er een busje voorrijden. ‘Bent u van nummer 153?’ vraagt de chauffeur. ‘Ja, dat klopt, heeft u mijn bed?’, vraag ik hoopvol. ‘Uw bed? Nee, ik heb een kast. Het zijn 4 dozen.’ Oooooh ja, helemaal vergeten, die had ik ook besteld….. Ik help de man om de dozen in de lift te tillen. Mijn voeten voelen als ijsklompjes. Eenmaal in mijn appartement vraagt hij waar ze moeten staan. ‘Zet maar daar in de hoek, bij dat andere pakket.’ Hij kijkt de kamer rond en trekt een wenkbrauw op als hij het smalle bedje middenin de kamer ziet. Hij onthoudt zich wijselijk van commentaar, zet de dozen in de hoek en verdwijnt.

Ik heb best tijd, maar eigenlijk even geen zin om te beginnen met het in elkaar zetten van die kast. Gek hè…

Liefs, Miranda

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s