Redder in nood

Nadat ik gisteren Sjoko aan zijn baasje heb overgedragen voor een lang weekend Vlieland laat ik me met een zucht in een heet bad zakken. Kaarsjes aan, een wijntje op de rand en op de achtergrond The Eagles met ‘Take it to the limit’. Eeehh, beste countryboys….  nu even niet…. 

Fris geboend en gescrubd duik ik mijn bedje in om nog wat te appen, Facebooken en Linda.tv te kijken voordat ik ga slapen. Ik weet het, volgens de deskundigen is dat heueueuel slecht voor je, maar ik vind het een heerlijk tijdverdrijf. Laat die deskundigen maar lekker lullen. Doe nog veel meer dat heel slecht voor me is (ssssstttt).

Vanmorgen word ik wakker met een glimlach op mijn gezicht. Straks lekker sporten en daarna met een gezellige vriendin een plannetje uitwerken in het kader van mijn nieuwe opdracht. Vanavond vervolgens bijkletsen met een andere lieve vriendin, dus dat wordt een lekker dagje.

Het piepje van Whats app haalt me uit mijn ochtendroesje. Nieuwsgierig als ik ben kijk ik meteen en zie de volgende boodschap: ‘Ben je thuis?’ Huh, van wie is dat appje eigenlijk? Van ex-manlief? Eeehh….. het is 7 uur in de morgen, hoezo vraagt hij dat? Het antwoord volgt niet veel later. Het mannetje heeft de veerboot van 9 uur naar Vlieland geboekt en komt er nu achter dat hij de sleutel van zijn Vlielandse onderkomen op zijn werk heeft laten liggen. Daar even langsrijden gaat ‘em niet worden. Of hij moet omboeken naar de middagboot van half 3. Een hele dag verloren…. Tenzij…… ik nog een sleutel heb (het was vroeger ons gezamenlijke huis) en hij die mag komen halen. Die sleutel heb ik en natuurlijk mag hij hem komen halen….. maar gaat hij het dan redden? Het is toch een kwartiertje omrijden voor hem. Even rekenen leert dat dat ook niet gaat lukken….. Mijn gedachten gaan snel en voor ik het weet zit ik in de auto om naar een carpool op zijn route te rijden. Een half uurtje later tref ik een dankbare man die snel zijn weg vervolgt om de boot te halen. Ik vind het wel wat hebben om redder in nood te spelen en rijd met een voldaan gevoel terug naar huis.

Hoe laat is het? Kan ik de groepsles BBB nog halen? Ja, dat gaat net. Snel even wat eten en dan go, go, go!! Terwijl ik een slok van mijn koffie neem gaat de telefoon. ‘Eh, ja, met Brenda (echte naam bij de redactie bekend haha), heb jij wat te doen?’ vraagt ze met een stem die doet vermoeden dat dit niet zomaar een vraag is. ‘Eeeh, ja, ik ga zo sporten,’ antwoord ik behoedzaam. ‘Oh, laat dan maar, dan red ik me wel,’ geeft ze aan. ‘Wat is er dan?’ vraag ik enigszins ongerust. Allerlei scenario’s schieten door mijn hoofd. Is ze bij haar vent weg? Heeft ze een ongeluk gehad?

‘Nou…… ik ben op mijn werk…… kan hier niet weg….. en ik ben mijn bril vergeten….kan niks beginnen…… kun jij er eentje komen brengen?’ Hahaha, vrouwen boven de 45 zonder bril, dat is bijna net zo erg als vrouwen boven de 45 zonder vent. Ik beloof er eentje te komen brengen en stap weer in de auto. De koffie neem ik mee, maar dat blijkt niet zo’n goede keuze. Het is nog best ingewikkeld om een mok koffie in bedwang te houden met al die rotondes in Stadshagen. Maar dat terzijde. Deze vrouw met een missie laat zich niet uit het veld slaan. Tot er opnieuw gebeld wordt. Zonder carkit neem ik op. Het is Brenda. Manlief is gekomen met een bril dus ik hoef haar niet meer te komen redden. Zucht…..

Ik maak een U-turn en keer huiswaarts. De klok vertelt me dat de BBB les al begonnen is. Dan maar een blogje schrijven :-). The Eagles zingen intussen ‘Desperado’. Nou, dat valt nogal mee hoor. De zon schijnt, het wordt vast een fantastische dag!

Liefs, Miranda

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s