Hoop doet leven

Na een iets te gezellig logeerpartijtje zit ik hier een beetje brak op de bank. Onder mijn dekentje lig ik de gevolgen van een eerder opgedaan virusje uit te zieken. Nadat ik de hele week getracht heb met allerlei huismiddeltjes het ziek worden te voorkomen, is het dan nu toch echt klaar. Mijn energie is tot een nulpunt gedaald en het enige dat rest is de televisie en laptop. Dan maar even een blogje. Er is tenslotte genoeg te vertellen.

Het hoogtepunt van de week was wel de maandagavond. We legden witte rozen op de plek waar Robin twee jaar geleden met zijn fiets verongelukte. Zijn vader en partner hadden het zo bedacht en hun aanbod om aan te haken nam ik dankbaar aan.

Na een drankje in de kroeg waar hij de fatale avond was togen we met z’n drieën naar de plek waar Robin de inschattingsfout maakte die hem het leven kostte. We bepraken het ongeluk tot in detail. Waar heeft hij gestaan? Hoe reed hij precies? Waar werd hij aangereden? Waar kwam hij op het harde asfalt terecht? Je vraagt je af of het nodig is om twee jaar na dato deze vragen opnieuw te stellen. Voor ons is het echter net alsof het gisteren gebeurd is.

Tijd heeft geen functie bij een verlies van deze omvang. Als je eraan denkt is het weer even hevig als het moment dat je het hoorde. De boodschap dat je zoon in een onherstelbare coma ligt en gaat overlijden is zo moeilijk te bevatten dat het zelfs nu nog niet helemaal tot ons is doorgedrongen. Ik twijfel er zelfs aan of het ooit helemaal tot mij door zal dringen. Of ik de kracht heb om dit leed ten volle te dragen. Zeker als ik zou geloven dat dit leven het enige leven is dat er is. Geen hiernamaals, geen ‘eindeloos bewustzijn’, geen hemel, geen ‘er is meer tussen hemel en aarde’. Mensen die dit wel geloven vind ik daarom meedogenloos en wreed. Vooral de zekerheid waarmee atheïsten beweren dat er niets is en ook nooit iets kan zijn vind ik stuitend. Hoezo weet je dat zo zeker? Hoezo laat je geen ruimte voor andere meningen? Hoezo moet je mij in het diepst van mijn ziel raken?

Natuurlijk, het is niet persoonlijk bedoeld, het is ‘slechts’ een mening. Wat mij betreft mag je die mening gewoon voor je houden. Ik ben er niet mee geholpen. Ik geloof liever dat ik Robin ooit weer ga zien. In welke vorm dan ook. Ik zal hem herkennen en hij zal mij omarmen. We zullen weer samen zijn en ons leven op deze idiote aarde bespreken. Om vervolgens glimlachend samen met al onze geliefden ons pad te vervolgen. Dat wil ik geloven, dat houdt me op de been.

Nou ja, behalve nu dan. Nu lig ik hier zielig op de bank. Goede vrijdag, twee jaren geleden kwam Robin aan op Vlieland voor zijn laatste dagen met mij. Ik hielp hem bij zijn studie-opdrachten en spoorde hem aan te werken aan zijn toekomst. Een toekomst die er niet meer kwam. Niet meer in dit leven althans. Maar wie weet wordt hij de chef werkplaats bij Tesla die hij had willen worden in een volgend leven. Ik geloof erin! Al is het alleen maar om mezelf door dit leven heen te loodsen.

Liefs, Miranda

 

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Frans schreef:

    Ik geloof er ook in dat jij Robin ooit weer gaat zien en dat je aan hem kan vragen ….en ? Hoe was de hemel …..

    Do not stand at my grave and weep,
    I am not there, I do not sleep.
    I am in a thousand winds that blow,
    I am the softly falling snow.
    I am the gentle showers of rain,
    I am the fields of ripening grain.
    I am in the morning hush,
    I am in the graceful rush
    Of beautiful birds in circling flight,
    I am the starshine of the night.
    I am in the flowers that bloom,
    I am in a quiet room.
    I am in the birds that sing,
    I am in each lovely thing.
    Do not stand at my grave and cry,
    I am not there. I do not die.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s