Home sweet home?

on

In de afgelopen drie jaar is Vlieland mijn thuis geweest. We doken in 2014 een avontuur in en kochten een mooi huis in de Dorpsstraat. We verbouwden het en maakten er ons eigen paleisje van.

In het begin reisden we samen heen en weer tussen onze werklocatie ‘aan de wal’ en onze woonlocatie op Vlieland, totdat ik in 2015 een hele leuke klus aangeboden kreeg. Ik mocht de marketing van het eiland gaan verzorgen. Vanaf dat moment was ik de hele week op Vlieland te vinden.

Toen mijn huwelijk medio vorig jaar eindigde besloot ik naar Zwolle te verhuizen en ook mijn opdracht als eilandmarketeer af te bouwen. In september 2016 betrok ik een mooi appartement aan de Milligerplas en vanaf januari 2017 was ik ook klaar met mijn werk op Vlieland.

Je zou kunnen denken dat ik dan voorlopig ook niet meer op Vlieland zou willen zijn, maar niets is minder waar. Vanaf januari ben ik al vier weekenden op het eiland geweest en ook nu verblijf ik weer op deze mooie plek.

De afgelopen maanden heb ik de social media bijgehouden voor de Vuurtorenloop, die dit weekend op Vlieland plaatsvindt. Om deze opdracht goed af te ronden leek het me wel handig om er dan ook daadwerkelijk bij te zijn. Wat filmpjes en foto’s maken en de beleving delen met de duizenden deelnemers van dit jaarlijkse evenement. Dus ik ben weer op het eiland te vinden en loop van hot naar her om start, finish en alle mooie momenten tussendoor vast te leggen.

Voordat ik voor het eerst weer naar Vlieland ging heb ik bedacht wat het met me zou doen. Weer voet aan de grond zetten op het eiland en langs het huis lopen waar ik best veel meegemaakt heb. Ik heb er de laatste jaren van mijn huwelijk beleefd. En ik was er toen ik het fatale telefoontje kreeg dat mijn zoon Robin was verongelukt. Het eerste jaar, waarin de rouw nog zo rauw was, beleefde ik op Vlieland.

Voel ik dat nu ik hier weer ben? Ja, natuurlijk, iedere keer weer. Vind ik het erg? Nou, dat valt eigenlijk wel mee. Het voelt vertrouwd, het voelt warm. Maar ik voel ook de eenzaamheid en het verdriet. Het is dubbel en ik moet bekennen dat ik blij ben met de emotionele afstandelijkheid waarmee ik het kan analyseren. Ik besef dat dat komt omdat ik het zo ongelooflijk naar mijn zin heb in Zwolle. Dichtbij mijn familie en vriendinnen. Dat maakt dat het fijn is om hier op Vlieland te zijn, maar ook goed voelt om na het weekend weer terug te gaan naar mijn nieuwe Home Sweet Home in mijn geboortestad.

Liefs, Miranda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s