Geluk 2.0

Het is al weer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog schreef. Gelukkig heeft dit een hele goede reden……. de liefde…….  Een kleine vier maanden geleden komt mijn nieuwe liefde ineens op mijn pad. Zo op het eerste gezicht een stoere Alpha man, compleet met sigaret, norsige blik en markante vierkante kaaklijn. Een beetje een ondoorgrondelijk type lijkt het, maar dan wel eentje met een lach die de zon meteen laat schijnen. Zo’n man waarvan je denkt: ‘Die uitdaging wil ik wel aan.’ 

Het verhaal begint in de parkeergarage van de Mediamarkt in Zwolle :-). Ik ben er al wat eerder dan hij en sta zo’n beetje quasi nonchalant tegen een paal geleund. Op internet heb ik maar een paar foto’s van hem gezien dus ik vraag me af of ik hem wel ga herkennen. De zenuwen beginnen nogal op te spelen merk ik. Bij iedere auto die aan komt rijden denk ik: ‘Zou dat hem zijn? Wat voor auto zou hij hebben? Wie zit er achter het stuur?’ Een aantal auto’s rijdt voorbij op weg naar een parkeerplek. Bij iedere auto neemt de spanning toe. ‘Zou hij er in het echt net zo goed uitzien als op de foto’s?’ Het lijkt eindeloos te duren….

‘Ha, wil je een lift?’ Vanuit het autoraampje kijkt hij me aan met een lachende blik. ‘Eh, ja hoor, oke, eh…. zal ik je dan even een lege plek wijzen?’ Mijn neiging om altijd ergens de functionaliteit in te zien begint een wat eigenaardige vorm aan te nemen. Alsof hij zelf niet in staat zou zijn om een lege plek in de parkeergarage te vinden…. Afijn, ik laat mezelf zakken in de leren passagiersstoel en gluur naar hem terwijl hij de auto verder de garage inrijdt en met een soepele draaibeweging achteruit inparkeert. Als de auto tot stilstand is gekomen kijkt hij mij aan. Zijn blauwe ogen vallen me op. Ik zie er hoop en verwachting in, maar ook een soort kinderlijke ondeugendheid. Hij buigt zich voorover en geeft me een vluchtige kus op mijn lippen. Ik stap uit met gespeelde zelfverzekerdheid om mijn zenuwen te maskeren. Hij doet hetzelfde. ‘Waar gaan we heen?’ vraagt hij met een licht Twents accent. ‘Het is jouw stad, dus ga me maar voor.’ Ik had me voorbereid op deze vraag en we lopen naar een leuke tent waar je lekkere loungebanken hebt. De avond vordert en we kijken elkaar steeds dieper in de ogen. De vonken springen over en het duurt niet lang voordat het vuurtje echt begint te branden.

De dagen, weken en maanden daarna hebben we veel gepraat, geknuffeld, gelachen, samen griep gehad en ja, we hebben ook al wat kleine ruzietjes mogen meemaken. En dat hebben we allemaal overleefd :-). Sterker nog, onze liefde is er intenser en mooier van geworden. We vragen ons dagelijks af waar we elkaar aan verdiend hebben om daarna tot de conclusie te komen dat we er maar gewoon van moeten genieten. Hij maakt me gelukkig. Omdat hij zo’n lekker ding is? Of omdat hij zo fijn kan klussen in huis? Of omdat hij zo complimenteus en lief is? Ja, dat ook, maar bovenal omdat we op dezelfde manier in het leven staan. We hebben allebei het één en ander meegemaakt, maar daardoor zijn we onze levenslust en positieve instelling niet kwijtgeraakt. In elkaar vinden we alles wat we nodig hebben in een relatie. Dat is zo mooi en fijn om te weten. Het geeft rust, vertrouwen en energie.

Ik heb het al vaker gezegd, en ik blijf het zeggen. Mijn leven zal nooit meer zo gelukkig en onbevangen zijn als voordat mijn lieve zoon Robin ons ontviel. Maar van dit gevoel van geluk 2.0 heb ik lang niet meer durven dromen. Ik ben gelukkig en tevreden en heb ongelooflijk veel zin in de toekomst met deze man. Terwijl ik dit typ zit ik met mijn laptop op schoot op de bank. Robin kijkt mij aan vanaf zijn foto op het dressoir. Hij lacht en ik hoor hem zeggen: ‘Het komt wel goed mam.’

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Bianca schreef:

    Wat (h)eerlijk geschreven en wat mooi dat je zo geniet, dat gun ik elk mens, Liefde.

    Liked by 1 persoon

  2. Jenny van zon schreef:

    Wat fijn Miranda dat het leven je weer toe lacht,geniet er met volle teugen van.het leven is maar kort en elke dag is et een.samen gelukkig zijn wat wil een mens nog meer.gefeliciteerd.

    Liked by 1 persoon

  3. Jo-Ann Watson schreef:

    Ik heb je blog gemisd maar ben heel blij dat er weer een nieuwe liefde in je leven is!

    Liked by 1 persoon

    1. Miranda schreef:

      Die staat er nog op hoor als je hem nog wilt lezen. Thnx!

      Like

  4. Josette de Quant schreef:

    Wat zie je er goed uit! Leuk dat lange haar! Wens jullie veel geluk toe!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s