Wet, wet, wet

Sinds een maandje of twee heb ik samen met mijn vriendinnetje een jaarkaart voor de sauna. In Zwolle is Sauna Swoll gehuisvest en omdat we niet zo ver willen rijden iedere keer hebben we voor deze sauna gekozen. Een keer of drie per week zijn we dus te vinden in ons evakostuum tussen alle andere bloteriken. En dan maak je wat mee lieve mensen :-).

Brenda en ik hebben normaliter ook al niet te klagen over voer tot lachsalvo’s maar dit bijzondere tijdverdrijf heeft hier nog een schepje bovenop gedaan. Zonder al te veel uit de school te klappen kan ik melden dat we al de nodige avances het hoofd hebben moeten bieden en elke dag getrakteerd worden op de aanblik van een rij stomende fruit etende lijven in alle vormen en maten. We hebben zelfs iemand in zijn nakie op de kop in het gras zien vallen, omdat zijn zonnebed omklapte. Allemaal heel normaal natuurlijk, als je het gewend bent. Inmiddels lopen we zelf mee te stomen in de rij na de opgieting en kijken we niet meer op van een vetrolletje meer of minder.

Je zou denken dat ik na drie keer Sauna Swoll in de week wel genoeg gezweet en gebadderd heb maar niets is minder waar. Het wordt een heuse verslaving en dus was ik blij verrast toen bonusma en bonuszus met vrijkaartjes voor….. jawel…… de sauna…. aan kwamen zetten. En zo kwam het dat we afgelopen woensdag naar de Veluwse Bron togen om een dagje heerlijk te ontspannen.

Met vier dames tuffen we naar Emst en na de eerste cappuccino maken we ons programma. Ja, je hoort het goed. Het is niet zomaar een beetje lanterfanten. We willen natuurlijk wel alles beleven wat er te beleven valt. Eerst maar eens een milde meditatieve opgieting om mee te beginnen. Eeeh, ja, het mediteren kon tijdens het wachten al beginnen want we worden geacht een half uur van te voren voor de ingang van de opgietruimte te gaan staan. Het zou druk worden. Net als ik me afvraag wie er eigenlijk op woensdag überhaupt tijd heeft om een hele dag in de sauna te vertoeven hoor ik de dames achter mij in de rij zeggen: ‘Ja, heel simpel, je snijdt gewoon de ui en de biet in stukken en dan doe je er daarna de aardappels bij.’ Ik kijk achterom en kan een verbaasde blik niet voorkomen. Een hele wachtruimte vol huisvrouwen kwebbelt dat het een lieve lust is over onderwerpen die je eerder op de huishoudbeurs zou verwachten. Als de saunameesteres in beeld komt roept er eentje: ‘Mevrouw, mevrouw, mogen we ook een verzoeknummer indienen?’ De meesteres reageert niet. ‘Ik hou zoooooo van citrus….kunnen we alsjeblieft citrus krijgen,’ kweelde de dame. Ik begrijp dat ze het heeft over de geuren die tijdens de opgieting over de warmtestenen worden gegoten, maar vind het vrij ongepast om niet gewoon af te wachten wat er voor je is uitgekozen. Dat vindt zij kennelijk niet, want ze gaat nog even door met proberen. Zonder resultaat overigens, wat mij dan weer doet glimlachen. Mensen observeren kan soms een hele boeiende bezigheid zijn.

De rest van de dag hebben we ons suf gebubbeld en maar liefst vier verschillende ceremonies meegemaakt. We zijn omgeven met klankschalen die je tot in je tenen laten trillen en we zijn geslagen met berkentakken zodat de vellen erbij hangen :-).

Moe maar voldaan verlaten we tegen een uurtje of 7 het etablissement. Gescrubd en wel rijden we huiswaarts, klaar om het bedje in te duiken. Maar snel een volgende keer afspreken. Even uitrusten van al deze inspanningen :-).

Liefs, Miranda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s